Zabarwienia jezyka
Duże znaczenie rozpoznawcze może mieć zabarwienie języka. Zmiany zabarwienia są dość łatwe do przeoczenia i dlatego pożądane jest porównanie języka pacjenta z językiem zdrowej osoby. Jest oczywiste, że w niedokrwistości język jest blady. Jednakże dla oceny stopnia niedokrwistości bardziej miarodajne jest zabarwienie warg. Nieprawidłowe zaczerwienienie języka występuje w stanach różnego rodzaju niedoborów. Jest ono związane z zanikiem brodawek językowych i będzie szczegółowo omówione w części poświęconej językowi gładkiemu. Szczególny rodzaj zaczerwienienia języka występuje w przewlekłych chorobach wątroby. Jest on w tych przypadkach czerwony z odcieniem niebieskawym. Dalsze zmiany zabarwienia to język czerwony — często z lekką sinicą — w czerwienicy, zasiniony w chorobach serca i płuc, brązowy w mocznicy. Czarny język włochaty nie ma natomiast żadnego znaczenia. Pelagra (awitaminoza PP) wywoływana eksperymentalnie u psa była dawniej nazywana chorobą czarnego języka, w pelagrze u ludzi nie spotyka się zmian tego typu, natomiast widzi się je po dłuższym doustnym przyjmowaniu antybiotyków.