Przejrzystosc pluca
Uogólnione zwiększenie przejaśnienia płuc widoczne jest w ostrej fazie dychawicy oskrzelowej, w której jednocześnie jest powiększona objętość klatki piersiowej, i w destrukcyjnej rozedmie płuc. Tę ostatnią rozpoznajemy niezawodnie na podstawie zmniejszenia ilości, zwężenia i nieregularnego przebiegu naczyń obwodowych. Do nadmiernego rozdęcia płuc doprowadzić może także zapalenie oskrzelików bez radiologicznie widocznych drobnoogniskowych zagęszczeń. Zwiększoną przejrzystość jednego płuca stwierdza się w rozedmie w razie występowania pęcherzy rozedmowych, przy zwężeniu głównego lub płatowego oskrzela przez nowotwór, węzeł chłonny, ciało obce, w jednostronnym niedorozwoju naczyń, jak również w kompensacyjnym powiększeniu zdrowych części płuc w niedodmie lub marskości dużego obszaru płuca. Takim obrazom towarzyszy nieprawidłowy kształt wnęki i zmiana przebiegu naczyń. Obecność odmy opłucnej z ewentualnymi zrostami wyjaśnia prześwietlenie płuca lub zdjęcie warstwowe. Wrażenie większej przejrzystości jednego płuca może wywołać niejednakowa grubość tkanek miękkich po obu stronach klatki piersiowej, np. po usunięciu sutka.